[Rozmiar: 51131 bajtów]

Powrót
Święty Florian
Historia
Aktualności
MDP
Administracja
Współpraca
Święty Florian
Historia
Aktualności
MDP
Administracja
Współpraca
Galeria zdjęć
PIERWSZA POMOC
Ciekawostki
Ogłoszenia
Kontakt
„Zatrucie”


Zatrucie to zbiór różnorodnych objawów ze strony różnych układów, spowodowanych wniknięciem do organizmu substancji trującej (toksyny lub środka chemicznego) w dawce toksycznej. Każda substancja może być trucizną, nawet leki. Zatrucia mogą być wynikiem celowego działania (zabójstwo, samobójstwo) bądź pomyłki (działanie przypadkowe).

Objawy zatrucia są nie charakterystyczne. Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny i nie możemy znaleźć innej przyczyny utraty świadomości, można podejrzewać zatrucie.

I) Objawy ułatwiające rozpoznanie zatrucia:
  1. Z układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha
  2. Z układu oddechowego: trudności w oddychaniu, spłycenie/zwolnienie oddechu
  3. Z układu nerwowego: zwężone lub nadmiernie poszerzone źrenice, ból głowy, zaburzenia świadomości (z jej utratą włącznie), drgawki
  4. Ze skóry, błon śluzowych: oparzenie, zaczerwienienie, pęcherze
  1. Pomocne może być również otoczenie poszkodowanego:
    • miejsce znalezienia chorego (garaż – pracujący silnik samochodu lub mieszkania opalane piecem – ryzyko zatrucia tlenkiem węgla; na wsiach przy pracach rolniczych – ryzyko zatrucia środkami ochrony roślin)
    • opakowania po lekach, środkach ochrony roślin
    • wymiociny
  2. Postępowanie:
    • Ratując należy uważać, aby samemu się nie zatruć! (Przewietrzenie pomieszczenia, szybkie wyniesienie poszkodowanego itp.)
    • Przeniesienie chorego w bezpieczne miejsce
    • Sprawdzenie przytomności chorego (Uwaga!!! Nie wdychać powietrza wydychanego przez chorego!!!)
    • Wezwanie karetki pogotowia
    • Jeśli to możliwe – jak najszybsze usunięcie trucizny z organizmu: z przewodu pokarmowego przez sprowokowanie wymiotów (tylko u przytomnych!), ze skóry, oczu – przez przemycie czystą wodą
    • Zabezpieczenie wszelkich znalezionych przy chorym opakowań po lekach, środkach chemicznych, wymiocin i zabraniem ich razem z poszkodowanym do szpitala
II) Metody eliminacji trucizn:
  1. Zatrucie przez przewód pokarmowy:
    • Wywołujemy wymioty wykonując po kolei następujące czynności:
      • podanie ok. 1 litra letniej wody do wypicia
      • drażnienie tylnej ściany gardła palcem
      • w/w 2 kroki powtarzać do uzyskania czystych wymiocin
      • zabezpieczyć próbkę wymiocin do badania toksykologicznego
    • UWAGA!!!
      Prowokowanie wymiotów jest niedozwolone u osób:
      • nieprzytomnych
      • z niesprawnym odruchem kaszlowym
      • zatrutych kwasami, zasadami lub innymi środkami żrącymi, które mogą uszkadzać przełyk
      • zatrutych środkami drażniącymi, jak benzyna czy nafta
      • zatrutych substancjami oleistymi (mogą nie wywołać odruchu kaszlowego)
    • Zatrucie przez drogi oddechowe:
      • wyniesienie chorego na świeże powietrze
      • przy braku świadomości – resuscytacja
      UWAGA!!!
      Nie wolno używać urządzeń elektrycznych oraz ognia, w tym papierosów – ryzyko wybuchu!!!
    • Zatrucie przez skórę:
      • zabezpieczenie ratującego przed skażeniem (rękawice gumowe)
      • zdjęcie skażonej odzieży z poszkodowanego
      • spłukanie skażonych miejsc na skórze letnią wodą przez kilka minut
      • nie pocierać skażonych miejsc, nie używać szczotek, pumeksów itp.
      • do zobojętniania wolno używać WYŁĄCZNIE wodę!!!
      • zabezpieczyć skórę jałowym opatrunkiem (w miarę możliwości)
      • Zatrucie drogą iniekcji (pokąsanie przez węże, użądlenia owadów)
    • Opóźniamy wchłanianie trucizny:
      • unieruchomienie poszkodowanego
      • założenie opaski uciskowe powyżej miejsca wstrzyknięcia jadu, jednak w taki sposób, aby było wyczuwalne tętno (hamowanie odpływu żylnego)
      • obłożenie miejsca iniekcji zimnymi okładami (obkurczenie naczyń)
III) Zatrucia gazami
  1. Podział: gazy duszące i drażniące.
    • Gazy duszące:
      • fizycznie, które przez obecność w nadmiarze zmniejszają ciśnienie tlenu (np. azot, metan, wodór, argon, hel)
      • chemicznie, które blokują dostęp do tlenu na drodze różnych reakcji chemicznych. Należą do nich:
      • ♦ CO2 (dwutlenek węgla), cięższy od powietrza, gromadzi się w pomieszczeniach nad podłogą, przez co utrata przytomności i upadek grożą dalszym niedotlenieniem
        ♦ CO (tlenek węgla, tzw. czad), lżejszy od powietrza, omówiony dalej cyjanowodór i siarkowodór, blokujące enzymy oddechowe
    • Gazy drażniące:
    • Reagują z powierzchnią, na którą działają (błony śluzowe, skóra). Należą do nich: amoniak, aldehyd mrówkowy, chlor, dwutlenek siarki (SO2), tlenek azotu (NO), fosgen. W zależności od czasu ekspozycji mogą drażnić:
      • Spojówki i górne drogi oddechowe.
        Objawy:
      • ♦ łzawienie
        ♦ światłowstręt
        ♦ pieczenie
        ♦ kichanie
        ♦ kaszel
      • Płuca. Objawy:
      • ♦ po okresie utajonym (kilka godzin) może rozwinąć się obrzęk płuc
        ♦ może pojawić się piekący ból w klatce piersiowej
        ♦ duszność
    • Postępowanie:
      • Szybkie wyniesienie poszkodowanego z zagazowanego pomieszczenia
      • Kontrola parametrów życiowych i w razie konieczności resuscytacja (należy pamiętać o swoim bezpieczeństwie)
      • Wezwanie karetki pogotowia
IV) Zatrucie tlenkiem węgla (CO, “czad”)
Jest to gaz bezwonny i bezbarwny, lżejszy od powietrza. Najczęściej powstaje jako produkt niecałkowitego spalania (przy niedostatecznym dopływie powietrza)
  1. Objawy:
    1. bóle, zawroty głowy
    2. nudności, wymioty
    3. szum w uszach
    4. ogólne osłabienie, zobojętnienie na niebezpieczeństwo
    5. blada skóra
    6. utrata przytomności
    7. drgawki
    8. oczopląs
    9. niezborność ruchowa
  2. Postępowanie:
    1. Intensywne przewietrzenie pomieszczenia
    2. W zależności od stany świadomości wyniesienie lub wyprowadzenie chorego na świeże powietrze (pamiętając o własnym bezpieczeństwie !!!)
    3. Gdy wydostanie poszkodowanego jest niemożliwe, należy zapewnić mu dopływ świeżego powietrza
    4. Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny, po wyniesieniu wykonanie resuscytacji , potem ułożenie w pozycji bezpiecznej
    5. Wezwanie karetki pogotowia
    6. W przypadku ulatniania się gazu ziemnego lub propan-butan (stosowane np. w kuchenkach)

  3. Postępowanie jak wyżej oraz:
    1. NIE używać otwartego ognia, w tym papierosów !!!
    2. Zamknąć wypływ gazu
    3. NIE używać również urządzeń elektrycznych, w tym dzwonków do drzwi, telefonów itp.
V) Zatrucia lekami
  1. Najczęstsze zatrucia są spowodowane następującymi grupami leków:
    1. nasennych, uspokajających i psychotropowych
    2. przeciwbólowych, przeciw zapalnych
    3. nasercowych
  2. Objawy są niespecyficzne:
    1. zaburzenia świadomości aż do śpiączki włącznie
    2. zwolnienie lub przyspieszenie oddechu
    3. zwolnienie lub przyspieszenie tętna, także nieregularne tętno
    4. sucha lub spocona skóra
    5. zwężone lub rozszerzone źrenice
  3. Postępowanie:
    1. Jeśli poszkodowany jest przytomny: próba eliminacji trucizny przez sprowokowanie wymiotów (podanie ok. litra wody po czym podrażnienie palcem tylnej ściany gardła, czynność można powtórzyć)
    2. Jeśli poszkodowany jest nieprzytomny: NIE WOLNO prowokować wymiotów (ryzyko zachłyśnięcia!), skontrolować parametry życiowe, w razie potrzeby resuscytacja (link). Jeśli oddech i krążenie są zachowane – ułożyć w pozycji bezpiecznej i okryć
    3. Wezwanie karetki pogotowia
    4. Zabezpieczanie opakowań po lekach i ewentualnych wymiocin
VI) Zatrucia alkoholami
  1. Najczęściej spowodowane są:
    1. alkoholem metylowym (metanolem)
    2. alkoholem etylowym (etanolem)
    3. glikolem etylenowym
  2. Objawy:
    1. Euforia (pobudzenie, wzrost nastroju, zaburzenia równowagi, zaburzenia mowy)
    2. Senność (zwolnienie reakcji)
    3. Śpiączka – brak kontaktu z poszkodowanym; może dojść do:
    4. ♦ niedrożności dróg oddechowych wskutek opadnięcia języka na tylną ścianę gardła
      ♦ aspiracji wymiocin do dróg oddechowych
      ♦ wzmożonej utraty ciepła (alkohol rozszerza naczynia skóry)
  3. Rozpoznanie:
    1. zapach alkoholu w wydychanym powietrzu
    2. zebranie wywiadu od świadków zdarzenia
    3. objawy opisane wyżej
  4. Postępowanie:
    1. U przytomnego:
      • ochrona przed upadkiem, urazem, wychłodzeniem
      • podanie ciepłych płynów do wypicia
    2. U nieprzytomnego:
    UWAGA!
    Gdy alkohol jest nieznanego pochodzenia, należy podejrzewać, że jest to metanol!!!
    U zatrutego alkoholem może współistnieć uraz głowy z krwawieniem wewnątrz czaszkowym!!!
VII) Zatrucia środkami żrącymi i rozpuszczalnikami organicznymi
Do środków żrących zaliczamy: kwasy, zasady, lizol, fenol. Powodują oparzenia skóry i błoń śluzowych.
Rozpuszczalniki to np.: benzen, toluen, ksylen, benzyna, tetra, tri. Łatwo wchłaniają się przez skórę, działają narkotycznie.
  1. Postępowanie:
    1. Pamiętać o własnym zabezpieczaniu (rękawice gumowe)
    2. Wyniesienie poszkodowanego z zabrudzonego pomieszczenia
    3. Zdjęcie odzieży
    4. Spłukanie dużą ilością letniej wody
    5. Kontrola parametrów życiowych
    6. Wezwanie karetki pogotowia

    Przy zatruciu drogą pokarmową: podać do wypicia wodę (ok. 1 litra)
    NIE WOLNO prowokować wymiotów!!!
VIII) Zatrucia środkami ochrony roślin
Najgroźniejsze są środki fosfoorganiczne
  1. Objawy:
    1. wąskie źrenice
    2. wymioty, biegunka
    3. zlewne poty
    4. łzawienie
    5. obfita wydzielina w oskrzelach, tchawicy
  2. Postępowanie:
  3. W zatruciu przez skórę: zmycie dużą ilością letniej wody.
    W zatruciu przez przewód pokarmowy:
    1. U przytomnego:
      • płukanie żołądka (podanie do wypicia ok. litra wody i podrażnienie palcem tylnej ściany gardła; czynność można powtórzyć)
    2. U nieprzytomnego
IX) Zatrucia grzybami
Najgroźniejsze jest zatrucie muchomorem sromotnikowym.
  1. Opis grzyba:
    1. blaszkowaty
    2. kapelusz biało-zielonkawy
    3. trzon również biało-zielonkawy
    4. na trzonie biały pierścień w kształcie mankietu
  2. Objawy:
    1. bóle brzucha
    2. wymioty
    3. biegunka
    4. Objawy występują ok. 2 godzin po spożyciu, mogą jednak nawet do 2 dni po zjedzeniu – wtedy zatrucie jest groźniejsze (trudniej pozbyć się toksyn z organizmu)
  3. Postępowanie:
    1. Prowokowanie wymiotów: podanie do wypicia ok. litra wody i podrażnienie palcem tylnej ściany gardła; czynność można powtórzyć
    2. Zabezpieczenie resztek grzybów (lub potraw z nich przyrządzonych), ewentualnie wymiocin
    3. Wezwanie karetki pogotowia


Artykuł stworzony przy pomocy i uprzejmości "pierwszapomoc.com"





©Copyright 2011-2014, Zaprojektowane i stworzone by Marcin Wolski ♠ Wszelkie Prawa Autorskie zastrzeżone.